چای یکی از محبوب ترین نوشیدنی های جهان است و در طی تاریخ از اهمیت زیادی برخوردار است. چای سیاه یکی از محبوب ترین انواع چای هاست که برای اولین بار در سال1827 مورد استفاده قرار گرفت. در این مقاله سعی داریم عوارض چای سیاه را برای شما ارائه دهیم.
فرآوری چای سیاه
چای سیاه نوعی چای است که از برگهای تازه ی گیاه Camellia sinesis بدست می آید. در طول فراوری این نوع چای، برگهای سبز این گیاه در معرض هوای مرطوب با اکسیژن زیاد قرار داده میشوند و فرآیند اکسیداسیون اتفاق می افتد. در این فرآیند برگهای سبز گیاه، سیاه میشوند. مقدار اکسیژن توسط تولیدکننده کنترل میشود. چای سبز هم از همان گیاه بدست می آید ولی بطور کامل اکسیده نمیشود.
ترکیبات و مواد مغذی چای سیاه
کافئین پورین
فلوراید گزانتین
گلوکورونیک آنتی اکسیدانهایی مانند پلی فنول و کاتچین
اسیدلاکتیک لینالول
منگنز آلفا آیونون
تانین بتا آیونون
پتاسیم ویتامین K
چای سیاه در طب سنتی
طبیعت آن گرم و خشک است. مقوی معده و میل جنسی در افراد با طبیعت سرد و مرطوب است. رقیق کننده مواد، مدر، سکین دهنده تشنگی کاذب و التهاب معده، صاف کننده خون و رنگ صورت، رساننده داروها به انتهای معده و بدن، پاک کننده معده، از بین برنده بوی بد دهان و بوی بد سیر و پیاز، جهت تپش قلب و بیماری های قلب و سختی در ادرار کردن مفید است. همچنین ضماد پخته آن جهت ورم های سخت و تسکین درد بواسیر مفید می باشد.
مصلح آن شیرینی و شیر است و استعمال بدون شیرینی با آن را مضر می دانند و نی ناشتا آشامیدن آن نی مضر و بویژه در گرم مزاجان ایجاد کننده بیماری است. آشامیدن آن بصورت داغ را بویژه در هوای گرم و در افراد با م اج گرم نی مضر می دانند. نیم گرم آن مفید است و اگر بر روی غذا نوشیده شود باعث سرعت در عمل هضم و گوارش می شود. مصلح آن در گرم مزاجان شیر و در سرد مزاجان مشک، میخک، زنجبیل و دارچین است.
ارسال نظر